Wervelwind Mathieu van der Poel raast over Ruddervoorde

Wervelwind Mathieu van der Poel raast over Ruddervoorde

Drie op drie voor Mathieu van der Poel in de Telenet Superprestige editie 2018-2019. De solo waarmee hij in Ruddervoorde uitpakte, was simpelweg indrukwekkend. Wout van Aert en Toon Aerts stonden mee op het podium, maar figuurlijk was dat heel erg in de schaduw van de Europese kampioen.

Gezien de stevige wind kon worden verwacht dat de wedstrijd een tijdje vrij gesloten zou blijven, maar daar had Van der Poel duidelijk geen boodschap aan. Quinten Hermans en Van Aert mochten in de aanvangsronde heel even de eerste posities innemen, maar al snel eiste Van der Poel de koppositie op en één versnelling was meteen ook voldoende om een eerste kloof te slaan. De rest legde zich neer bij het meesterschap van de Nederlander, die op zeker moment tot één minuut voorsprong nam op de eerste achtervolgers.

“De sterkte van de wind viel beter mee dan wat ik na de verkenning had verwacht”, zei Van der Poel laconiek. “De eerste halve ronde zat ik in derde positie, maar ik had het gevoel dat het sneller kon. Daarom nam ik de leiding en er ontstond ook een kloofje. Het zal wel zo zijn dat ik op bepaalde momenten een aantal seconden cadeau heb gekregen omdat de rest twijfelde, maar daar hoopte ik ook wel op. Het belangrijkste is dat ik zelf een heel goed gevoel had, enkel in het zand liep het soms iets minder. In ieder geval mag ik vol vertrouwen richting EK trekken. Dit is een mooie trui die ik graag een jaartje langer wil behouden.”

Van Aert met slecht gevoel naar tweede plaats

Voor de zege was de strijd dus snel voorbij, maar wie Van der Poel even buiten beschouwing liet, kon in Ruddervoorde best genieten van een aangename cross. Half koers zaten Hermans, Van Aert, Aerts, Gianni Vermeersch, Joris Nieuwenhuis, Eli Iserbyt, Laurens Sweeck, Tom Meeusen, Thomas Pidcock en Kevin Pauwels nog heel dicht in elkaars buurt, Lars van der Haar was op dat moment nog aan het terugvechten na enkele fouten aan de balken en zou ook opnieuw aanpikken.

Even later waren het Aerts, Van Aert, Iserbyt, Nieuwenhuis en Sweeck die voor wat afscheiding konden zorgen, maar Nieuwenhuis viel weg na een schuiver waarbij ook zijn fiets schade opliep. Ook Sweeck viel terug, zodat ze met drie overbleven voor twee podiumplaatsen. In de voorlaatste ronde besliste Van Aert die strijd met een serieuze versnelling, in de slotronde toonde Aerts zich net iets sterker dan Iserbyt. De verdere ereplaatsen leken naar Van der Haar en Pidcock te zullen gaan, maar die gingen in de laatste bocht allebei tegen de grond. Michael Vanthourenhout, sterk teruggekomen na een val in de allereerste bocht, en Meeusen profiteerden.

“Geen excuses, ik was slecht vandaag en dat had ik tijdens de verkenning al gevoeld”, was wereldkampioen Van Aert eerlijk in zijn analyse. “Na de start zat ik in het spoor van Hermans en dat leek ideaal om een beetje in het ritme te komen, maar de versnelling van Mathieu even later was gewoon niet te beantwoorden. De focus ging dan ook al snel naar plaats twee. Halverwege de wedstrijd wilde ik al eens doortrekken, maar ik maakte een fout en zakte terug naar de vijfde, zesde plaats. Dan weet je dat je weer wat tijd nodig zal hebben om op te schuiven. Uiteindelijk maakte ik het verschil in het zand, de plaats die zich er het best toe leende.”

Foto’s: ©Photopress.be/Tekst: Filip De Greef


twitter#superprestige